‘Cerr’, Arapça bir kelimedir. ‘Çekmek , sürüklemek, götürmek’ anlamları yanında; ‘medrese talebesi’ anlamına da gelmektedir. Daha çok; ‘Para ve erzak toplamak için sayılı aylarda köylere dağılıp, imamlık ya da müezzinlik yapmak’ anlamında kullanılmaktadır.(“...Padişahlardan birinin torunu çıkageldi, yarı ümmi bir adamla cerre çıkmıştı.” / Refik Halit Karay).

“Cerr”; “Para, eşya ve saire çekmek” anlamına da kullanılmaktadır. ‘Cerre çıkmak’ ise; ‘Eskiden medrese talebesinin, mübarek Üç Aylarda köylere dağılıp halka dini öğütlerde bulunmak, namaz kıldırmak veya müezzinlik etmek suretiyle para ve erzak toplaması’ anlamında deyimleşmiştir.

Geyikli ve Ağasar genelinde-özellikle yoksulluk dönemlerinde-hafızların cerre çıktıkları bilinmektedir. Ramazan ayına bir hafta kala, köyden ikişerli-üçerli gruplar halinde bir tür gurbete çıkılırdı. Geyikli’deki hafızlar, daha çok Kırşehir’e giderlerdi. Çok az da olsa, başta Samsun olmak üzere; Ordu ve Giresun’un iç kesimlerindeki köylere de gidildiği olmuştur. Bazı hafızların, Adana’ya kadar cerre gittiği anlatılmaktadır.

Cerr, özellikle bir dilencilik türü değildir. Ramazan ayı gelmiştir; vakit namazları ve Teravih, daha dikkatli ve düzenli bir şekilde cemaat halinde kılınacaktır. Öğüt/nasihat, bir ihtiyaçtır; dini bilgiler alınacaktır. Ama her köyde, böyle özellikle yetiştirilmiş kişi bulunamamaktadır. Gönüller/ruhlar, Mevlâ’sına yaklaşma arzusu ve açlığı içindedir. Ancak, bir yardımcı bir rehber gerekmektedir. Bundan dolayı hoca aranmaktadır...Halkın içinden yetişmiş hafızlar, ramazan ayı süresince Teravih ve vakit