YÜZ YILLIK HÜZÜN

Seneler üstüne çıkınca yüzün     

Raşit  “Arkadaş’ı “ sardı topraklar

Veda etti Sis’e hüzünle güzün

Sarardı dallarda yeşil yapraklar

İnsanı kaplarmış derin bir hüzün

Ayrılırken bir bir eski ortaklar...

Meğer geç geliyormuş akıl başa

Bizim de azalıyormuş aşımız

Ne çare dönülmezmiş artık başa

Yolcuyuz, hatıralar yoldaşımız

Birlikte  yürüyorduk bu yollarda

Bastonumuz ayak izlerimizdir

Artık baykuşlar ötüyor dağlarda

Bu titreyen yorgun dizlerimizdir

Gün döndü, vakit geldi, anlamadık!

Aktı gitti sayılı günlerimiz…

Rüya bitti, farkında olamadık

Ufka bakar kızarmış gözlerimiz…!

“Otuz beş” yolun yarısı edermiş (!)

Rahmet diliyorum Cahit Sıtkı'ya...

Yanlış hesap Hakk'tan geri dönermiş

Meğer söz kesilmiş  yaş kırk altıya!

Ruhumuz kanat çırpar sonsuzluğa

Bu hasret burada bitmeyecektir

Tahammül kalmadı susuzluğa

Varmadan  pınara dinmeyecektir.   

Kim bilir ne zaman bizim günümüz?

Hazırız vedaya fani dünyadan

Tekbir sesiyle olsun düğünümüz

Kalkarken omuzlara musallâdan!

                          Abdullah GÜLAY