Bir oğlum daha olsa

Çocuğunuz şehit düştüğü zaman buraya herkes geldi, sizinle ilgilendi. Sonradan bu ilgi devam etti mi? İlgiyi sonradan kestiler mi?

17 Ekim 2011 Pazartesi 13:07

Araştırma-Röportaj: Kamil Bayraktar

Karagöz- Sonradan mı? Kesmediler. Allah razı olsun. Geçen günlerde Anneler Günü vardı. Beni ziyarete geldiler. Bayramlarda köye geliyorlar. Oraya varsam benimle ilgileniyorlar. Gidip geliyorlar, ilgileniyorlar.

* Devletten, "Ben bir şehit anasıyım" diye bir beklentin var mı? Şöyle yardım yapsın,şu problemi mi çözsün, diye bir beklentin var mı?

Karagöz- Yok. Eller ev alıyormuş. Faizsiz parasından kesiliyormuş. Ben onu yapmadım. Aylık zamanı da, bize geldiler. Gazeteciler, "Sana aylık bağlanacak" dedi. "Bana aylık bağlanmasa iyi" dedim. "Niye?" diye sordular. "Ben oğlumun parasını alıp da nasıl yiyeceğim. Almayayım. Oğlum rahatsız olur" dedim.

* Size şehit aylığı bağlandı mı?
Karagöz- Bağlandı. Üç ayda bir bir harçlık alıyorum. Kimini oğlumun hayrına dağıtıyorum. Kimini de harçlık ediyorum. Törenlere katılıyorum. Ay yıldızlı bayrağı görüyorum. Bir oğlum daha olsa o da şehit olsa diyorum. Ama acıya dayanılmıyor. Askeriyenin içine girince insana moral veriyorlar. Oraya girince sanki bir cennete giriyorsun. Hava değişiyor. Ben şehit anası olduğumun orada farkına varıyorum. O askerleri, o subayları, o elbiseleri gördüğüm zaman moralim düzeliyor. Yani hepsi bana oğlum gibi geliyor. Kucaklayasım geliyor. Bir asker, bir jandarma geldi mi benim oğlum gelmiş gibi oluyor.

* Filancı şehit oldu diye şimdi duyduğun zaman ne hissediyorsun?

Karagöz- Ciğerim yanıyor. Aynı kendi oğlum gibi ciğerim yanıyor. Bu acı başka türlü bir acı. Ölmesin. Kimse ağlamasın.

"APO TATİL Mİ YAPIYOR?"

* Oğlun Halil, Doğu'da şehit düştü. Teröristlerin başı da yakalandı. Şimdi İmralı adasında hapis yatıyor. Onun ne yapılmasını istersin?

Karagöz- Ben onun günahını alamam. Şu kadar milyon insan öldürdü. Çok günah yüklendi. "Onu öldürsünler" deyip de günahta kalamam. Hükümet ne yaparsa o. Hükümetin kestiği parmak kanamaz. Hükümet ne yaparsa o. Ölse bu kadar şehitler geri gelmez. Gelir mi? Devlet ne yaparsa ona razıyım ama "affını" istiyorlar. Ben de af olmamasını istiyorum. Af olmasın. Niye af oluyor ki. Cezası ne ise orada çeksin.

* Ya dışarı çıkarsa!
Karagöz- Çıkarsa millet onu canlı gene yer. Yaşatmaz. Ben de elime geçirsem bir şey yaparım herhalde. Ama "Hükümet öldürsün" diyemem. Can almak Allah'a mahsus. Ama onlar aldılar. Cana kıydılar. Hâlâ kıyıyorlar da. Hiç kimse başka anaların yüreğinin yanmasını istemez. Yüreğin yanmasını ancak Cenab-ı Allah ile ben bilirim. Başına gelen bilir.

Ecel başka. Yatıp da ölmek başka. Burada ölmek başka. Düşmanın öldürmesi başka. Evlat acısı başka. Ben şimdi "Apo öldürülsün" deyip de günahında niye kalacağım. Ama Hükümetin de koyvermemesi lazım. Cezasını çekmesi lazım. Onların kestiği parmak kanamaz. Ne yaparsa o. Ben, "Öldürsün" desem de öldürmez. Öldürmesin de. Orada dursun, cezasını çeksin. Ölürse bir kere ölür. Ama o bizim gibi değil. Bizden rahat yaşıyor. Doktoruna varana kadar yanında.

* Tatil mi yapıyor?
Karagöz- Öyle ya. Onun için koca bir ada boşalttılar. Öyle değil mi? O bizden daha iyi yaşıyor. Biz yine eskisi gibi acı ile kahır içinde yaşıyoruz. Yüreğin yanar, ciğerin banar. Ama o yer, içer, oturur aşağı.

BU VATAN KİMİN?

Bu vatan, toprağın kara bağrında
Sıradağlar gibi duranlarındır,
Bir tarih boyunca onun uğrunda
Kendini tarihe verenlerindir.

Tutuşup, kül olan ocaklarından
Şahlanıp kan akan ırmaklarından
Hudutlarda gazâ bayraklarından
Alnına ışıklar vuranlarındır...

Ardına bakmadan yollara düşen,
Şimşek olup çakan, sel olup coşan,
Huduttan huduta yol bulup koşan,
Cepheden cepheyi soranlarındır...

İleri atılıp sellercesine,
Göğsünden vurulup tam ercesine
Bir gül bahçesine girercesine,
Şu kara toprağa girenlerindir...

Tarihin dilinden düşmez bu destan,
Nehirler gazidir, dağlar kahraman,
Her taşı bir yakut olan bu vatan,
Can verme sırrına erenlerindir...

Gökyay'ım ne desem ziyade değil,
Bu sevgi bir kuru ifade değil,
Sencileyin hasmı rüyada değil,
Topun namlusundan görenlerindir...

Orhan Şaik GÖKYAY

Anahtar Kelimeler: Çocuğunuz, şehit, Düştüğü, Zaman, Buraya, Herkes, Geldi,, Sizinle

Okunma: 361

YORUM YAZ, SEN DE GÖRÜŞÜNÜ BİLDİR

Yükleniyor...