|
Güccük
bıçağamıla,
Aşlama aşlıyurum;
Diñleyiñ arkadaşlar,
Türküye başlıyurum:
Ağasar Dereleri,
Ne çamullu akıyu;
Yarımıñ bakışları,
Ciğerimi yakıyu!
Ağasar Dereleri,
Aksa okarı aksa;
Vermem seni ellere,
Tonya üstüme galksa!
Ağasar dere içi,
Yayılu goyun, geçi;
Kesme şekere benzer,
Yar ağazığıñ içi
Ağasar Dereleri,
Bulanuk akıyusuñ;
Gözlerimiñ içine,
Sevdalu bakıyusuñ!
Ağasar Dereleri,
Ne vergülü vergülü!
Esmeri-garayağaz,
Gemükleri sevgülü!
Ağasar’ın Deresi,
Garışıyu dereme;
Gülüm, seniñ yüzüñden,
Galdıma ben vereme!
Ağasar’ıñ balını,
Gel salını salını;
Böyüğünden çoğudu,
Güccüğünüñ çalımı.
|
Gaşu
dâdan aşağa,
Gatar geliyu gatar;
Ağasar’ıñ uşağa,
Adamı bööle yapar!
Ah Sis Dağı, Sis Dağı,
Dımanıñ benim ile,
Canım ayru geziyu,
Urufum seniñ ile.
Sis Dağı beri bakar,
Suyu bulanuk akar;
Veriñ baña yarımı,
Sizi yıldırım yakar!
Sis Dağa’nıñ üstünde,
Maden kömürü müsüñ?
Eliñde dolma galem,
Banga müdürü müsüñ?
Sis Dağa’nıñ üsdünde,
Bi saru çiçek misiñ?
Sööle baña sevgülüm,
Benden geçecek misiñ?
Sis Dağa’nıñ üsdünde,
Güccük tene bitiyu;
Göremedim yarımı,
Gözlerimde tütüyu.
Sis Dağa’nıñ üsdünde,
Oynar saru kepelek;
Göremedim yarımı,
Oldum delü-depelek!
“Sis Dağa’nıñ üsdünde,
Eser deñiz rüzgârı;
Al da gideli beni,
Tam sevdalık ayları.
|
